Podsłuchujemy internetowy głuchy telefon: listy łańcuszki, miejskie legendy, pogłoski, mistyfikacje, faktoidy, owcze pędy i koty w butelkach.

[...] Miejscowy ksiądz zna wszystkich z nazwiska. Podczas kazania zaczął wymieniać zasługi niektórych parafian. Mówił: pan Jan Kowalski [...] to dobrze wychował dzieci, tak samo pan... I tu ksiądz zapomniał personaliów ojca chrzestnego jednego z dzieci komunijnych, który stał akurat blisko ołtarza. Szepnął więc do niego „jak pan ma na imię?”. Facet nic nie odpowiedział. Ksiądz jeszcze raz: „jak pan ma na imię?”. [...]

Autentyczna korespondencja pracowników pewnego londyńskiego hotelu z gościem tego hotelu. Hotel opublikował te teksty w jednej z ogólnokrajowych gazet:

Szanowna Pani Pokojówko,
Proszę nie zostawiać w mojej łazience tych małych hotelowych mydełek, ponieważ przywiozłem ze sobą własne duże mydło kąpielowe dial. Proszę też zabrać 6 nieotwartych mydełek z półki pod apteczką i 3 z mydelniczki pod prysznicem, ponieważ mi zawadzają. Dziękuję.
S. Berman

Niektóre opowieści są ściśle związane z konkretnym miejscem, czasami ze względu na nazwę. Przykładem jest historia, która miała się wydarzyć nad polskim wybrzeżem.

Tym tematem otwieram sezon wakacyjny na atrapie.net.

W załączeniu przesyłam zagadkę - szybki trening umysłowy na pobudkę...

- jeśli jesteś inżynierem będziesz w stanie rozwiązać to w czasie
poniżej 3 minut
- jeśli architektem, w 3 godziny
- doktorem, w 6 godzin
- księgowym, w 3 miesiące, a jeżeli
- prawnikiem, prawdopodobnie nigdy.

Niektóre legendy miejskie są ściśle związane z określonym czasem. Mogą krążyć jeszcze długo, ale są już opowiadane jako wspomnienia. Tak jest w przypadku opowieści o szczenięciu zakupionym u handlarzy zza wschodniej granicy.

Dzisiaj bierzemy na tapet opowieść o mózgożernych pasożytach czyhających na miłośników sushi.

Nie radzę klikać linków zamieszczonych w dzisiejszym wpisie.

Naprawdę nie radzę.

Żeby nie było, że nie ostrzegałem.

Jest to prawdziwa rozmowa nagrana na morskiej częstotliwości alarmowej
Canal 106, na wybrzeżu Finisterra (Galicja) pomiędzy Hiszpanami a
Amerykanami 16 października 1997 roku.


Hiszpanie (w tle słychać trzaski):
Tu mówi A-853, prosimy, zmieńcie kurs o 15 stopni na południe, by
uniknąć kolizji... Płyniecie wprost na nas, odległość 25 mil morskich.